Antwoord: door de IAU
De International Astronomical Union (IAU) is de enige organisatie die gerechtigd is om iets aan de hemel te benoemen. Dat is een onderdeel van haar officiele functie en zij heeft dit recht dankzij een internationale overeenkomst. En de IAU vernoemd sterren niet naar mensen.
Gewoonlijk worden objecten alleen vernoemd naar levende mensen, wanneer die persoon (of personen) het object heeft ontdekt, zoals bijvoorbeeld bij kometen: de komeet Levy werd ontdekt door David Levy, Hale-Bopp (1997) werd gelijktijdig ontdekt door de heren Hale en Bopp. Er zijn enkele uitzonderingen op de regel, zoals in het geval van de komeet van Halley. Halley ontdekte de komeet niet, maar stelde juist vast dat hij zou terugkeren en wanneer dat zou zijn.

Planetoïden
De ontdekkers van genummerde planetoïden hebben het traditionele recht om een naam te geven aan hun ontdekking. Zo komen we aan planetoïden als Frank Zappa en John Lennon. Het is een goed gebruik om planetoïden te vernoemen naar mensen die veel betekend hebben (of nog steeds betekenen) voor de (amateur-) sterrenkunde.

Planeten en oppervlakteobjecten van planeten
De namen van de planeten komen uit de Romeinse mythologie, die van de meeste manen (satellieten) ook, op een aantal van Uranus na, die vernoemd zijn naar karakters uit Shakespeare’s “A Midsummer Night’s Dream”. Kraters (zoals op de maan, Mars en Venus) en andere planetaire objecten kunnen van verschillende origine zijn. Zo worden oppervlakteobjecten op Venus vernoemd naar beroemde vrouwen, bij voorkeur vrouwelijke wetenschappers.

Sterren
Sternamen zijn meestal al vele eeuwen oud. De meeste sterren met een naam werden voor het eerst gecatalogiseerd in de 3e eeuw, door Ptolemaios in Egypte. De namen komen voort uit folklore, de mythologie (Betelgeuze in Orion, de jager/reus: de naam betekent “de schouder van de reus”) en soms de plaats (zoals de poolster). Alle sterren hebben tevens een code die aangeeft in welk sterrenbeeld ze horen en hun relatieve helderheid in dat sterrenbeeld. Johann Bayer gaf in 1603 de helderste sterren van een sterrenbeeld de Griekse letter alfa, de nummer 2 beta enz. Zo ontstonden coderingen als Alfa Orionis (Betelgeuze), Beta Orionis (Rigel), Alfa Centauri, etc. Na de laatste letter van het Griekse alfabet ging men verder met nummers: 51 Pegasi, 38 Ursa Majoris, etc.
Een enkele zwakke ster heeft wel de naam van zijn ontdekker gekregen. Zo werd de Ster van Barnard ontdekt door E.E. Barnard.

Als je dus serieus iemand wilt vereeuwigen aan de hemel, draag die persoon dan voor bij de IAU, voor een planetoïde. En wil je jezelf vereeuwigen, ontdek dan een komeet! Het kost wel wat meer moeite... terug